Nefropatia błonowa związana z wirusem zapalenia wątroby typu B u dorosłych ad 5

Czterech pacjentów miało jeden lub więcej działań niepożądanych, w tym zmęczenie i bóle mięśni (dwóch pacjentów), neutropenię (dwóch pacjentów) i trombocytopenię (jeden pacjent). Wszystkich pięciu pacjentów poddano ponownej ocenie rok po odstawieniu leczenia interferonem. Wszyscy byli w tej chwili seropozytywni wobec HBsAg. Jeden (pacjent 4) miał remisję z serokonwersją na anty-HBe. Dwaj (pacjenci 3 i 13) mieli trwałą białkomocz przekraczającą 2 g na dzień; w tym czasie też nie miał zespołu nerczycowego. Pozostałe dwie (Pacjenci 2 i 8) pozostawali bezobjawowi, a zawartość białka w moczu wynosiła od 0,5 do 1,5 g na dzień. Żadna z nich nie wykazała pogorszenia wyników testów czynności nerek i wątroby.
Kliniczny kurs i wynik
Średni okres obserwacji dla tych 21 pacjentów wynosił 60 miesięcy (zakres od 12 do 108). Spośród ośmiu pacjentów, którzy otrzymali krótki cykl leczenia prednizolonem, trzech miało całkowitą remisję zespołu nerczycowego, chociaż tylko jeden (pacjent 9) miał serokonwersję do anty-HBe. Dwóch z tych trzech pacjentów zmarło, jeden i cztery miesiące po remisji klinicznej; jeden (pacjent 10) zmarł z powodu krwotoku śródmózgowego z powodu pękniętego tętniaka, a drugi (pacjent 11) septycznego zapalenia otrzewnej. Czterech innych pacjentów miało trwały białkomocz, a jeden miał nawracający zespół nerczycowy. Trzy z pięciu zostały następnie potraktowane interferonem alfa. Spośród pięciu pacjentów, którzy otrzymali terapię interferonem, jeden miał całkowitą remisję z serokonwersją do anty-HBe. Pozostali czterej pacjenci mieli uporczywe białkomocz. Wśród 11 pacjentów, którzy otrzymali tylko leczenie objawowe, takie jak leki moczopędne, żadna nie uzyskała całkowitej remisji. Trzech z tych pacjentów miało trwały białkomocz w zakresie nerczycowym, a u pozostałych ośmiu białkomocz obniżył się z 4,0 . 1,5 do 2,3 . 1,8 g białka w moczu na dobę. Jeden miał niewydolność wątroby po 24 miesiącach obserwacji.
Sześciu pacjentów (29 procent) (pacjenci 2, 14, 15, 16, 20 i 21) miało postępujące pogorszenie czynności nerek podczas średniego okresu obserwacji wynoszącego 73 miesiące (ryc. 4). Dwa (10 procent) wymagały ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej w celu przeprowadzenia zabiegu konserwacyjnego, a prawdopodobnie będzie ona potrzebna wkrótce. Nadciśnienie tętnicze było nieznacznie, ale nie znacznie częściej u tych pacjentów niż u tych, którzy nie wykazywali pogorszenia czynności nerek (67 vs 20 procent).
Wszyscy pacjenci byli uporczywie seropozytywni pod względem HBsAg. Spośród 17 pacjentów, którzy byli seropozytywni w kierunku HBeAg, tylko dwie serokonwersje do przeciwciała anty-HBe po leczeniu prednizolonem lub interferonem. Spontaniczna całkowita remisja zespołu nerczycowego po serokonwersji do anty-HBe była rzadka u tych dorosłych pacjentów z nefropatią błoniastą związaną z HBV.
Dyskusja
Częstość występowania nosicielstwa HBsAg waha się w szerokim zakresie od 0,3 do 1,0% w Ameryce Północnej, 1% w Europie Zachodniej, 7% w Afryce i 10% w Azji Południowo-Wschodniej.11 W krajach rozwiniętych pacjenci są zwykle nastolatkami lub dorosłymi zakażonymi przez dożylnie. narkomania lub choroby seksualne12, ale w regionach, w których HBV jest endemiczny, przenoszenie wertykalne z matek na dzieci lub przenoszenie w poziomie pomiędzy rodzeństwem może być ważne w utrzymywaniu wysokiego odsetka infekcji.13
Nefropatia błoniasta jest najczęstszą postacią nefropatii związanej z HBV
[hasła pokrewne: korona protetyczna cena, dofinansowanie do aparatu słuchowego, olx świebodzice ]