Nefropatia błonowa związana z wirusem zapalenia wątroby typu B u dorosłych cd

Ich wiek podczas prezentacji klinicznej wahał się od 15 do 53 lat (średnia, 30). Dwunastu pacjentów miało zespół nerczycowy, siedmiu miało bezobjawowy białkomocz, a dwóch skierowano do badania przewlekłej niewydolności nerek. Trzech pacjentów miało w dzieciństwie historię obrzęku kostki, ale nie uzyskano wówczas żadnych dowodów biochemicznych, że mieli zespół nerczycowy. Rozpoznano historię chorób wątroby u rodziców i rodzeństwa dziewięciu pacjentów, aw 8 z 10 rodzin poddanych badaniu przesiewowemu stwierdzono serologiczny dowód na to, że jeden lub więcej członków rodziny było nosicielami HBV lub wcześniej byli zakażeni HBV. Czas trwania objawów przed biopsją u 21 pacjentów wahał się od do 36 miesięcy. Średnie wydalanie białka z moczem (w oparciu o dwa kolejne badania) wynosiło 4,1 g na dzień (zakres od 1,0 do 12,5). Żaden z pacjentów nie miał przeciwciała anty-DNA, czynnika reumatoidalnego ani pozytywnego testu laboratoryjnego na chorobę weneryczną na kiłę, a wszystkie miały normalny poziom dopełniacza w surowicy. Żaden z pacjentów nie miał klinicznych dowodów na raka lub chłoniaka lub przyjmował leki wywołujące błoniastą nefropatię. Pięciu pacjentów (24 procent) miało przewlekłą niewydolność nerek przy pierwszej prezentacji, a siedmiu pacjentów (33 procent) miało nadciśnienie (ciśnienie krwi,> 150/95 mm Hg). Osiemnaście pacjentów miało prawidłową bilirubinę w osoczu, gamma-glutamylotransferazę i stężenia aminotransferazy alaninowej, a u trzech pacjentów stwierdzono nieznaczne zwiększenie stężenia aminotransferazy alaninowej w osoczu (pacjenci 5, 6 i 19) (tabela 1). Wszyscy pacjenci byli seropozytywni pod względem HBsAg i mieli wysokie miana przeciwciał anty-HBc. HBeAg wykryto w surowicy 17 pacjentów (81 procent), a 4 pacjentów było seropozytywnych przeciw anty-HBe.
Patologiczne ustalenia
Rysunek 1. Rysunek 1. Próbki nerkowe-biopsyjne. Lewy panel pokazuje część kłębuszka z Pacjenta 7, ze zgrubieniem kłębuszkowej kapilarnej błony podstawnej i kolcami (strzałki) (okresowe zabarwienie kwasowo-metenaminowo-srebrowe, × 700). Prawy panel pokazuje drobno ziarniste wybarwianie HBeAg wzdłuż kapilarnej błony podstawnej kłębuszkowej w badaniu bezpośredniego immunofluorescencji z monoklonalnym mysim przeciwciałem anty-ludzkim HBeAg F (ab ) 2 (x 340).
Próbki biopsyjne 16-osobników nerki miały jednorodne pogrubienie błony podstawnej kłębuszków w mikroskopie świetlnym z widocznym srebrnym wzorem na srebrnym zabarwieniu (ryc. 1). Próbki biopsyjne czterech pacjentów miały jedynie łagodne zgrubienie błony podstawnej kłębuszków i brak wyraźnego wzorca kłaczków, a u jednego pacjenta z przewlekłą niewydolnością nerek udowodniono, że w sklerozie globalnym występuje więcej niż połowa kłębuszków nerkowych. Tworzenie półksiężyca i zanik kanalików były rzadkimi objawami patologicznymi.
Rozproszone ziarniste odkładanie się IgG i C3 wzdłuż ścian naczyń włosowatych kłębuszkowych zaobserwowano we wszystkich próbkach, a badanie ultrastrukturalne ujawniło podnabłonkowe, gęstniejące elektronowo osady. Nie zaobserwowano cząstek wirusopodobnych o średnicy od 40 do 50 nm, z wyjątkiem jednej próbki biopsyjnej pobranej od pacjenta, który otrzymał terapię prednizolonem.
W badaniach immunofluorescencji przy użyciu przeciwciał monoklonalnych wykryto ziarniste złogi HBeAg wzdłuż ściany kapilarnej kłębuszkowej w próbkach biopsyjnych nerki od 16 pacjentów (ryc.
[podobne: gabinet rehabilitacji kraków, mica w kosmetykach, kreatynina badanie cena ]