Paklitaksel-elucja lub sterydy wymieniające sirolimus w celu zapobiegania restenozie u pacjentów z cukrzycą czesc 4

Wszystkie inne analizy przeprowadzono zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. W przypadku pacjentów z interwencjami wielolistnymi do analizy włączono tylko dane dotyczące pierwszej leczonej zmiany. Hipotezę noninferiority oszacowano statystycznie za pomocą EquivTest (Statistical Solutions) zgodnie z metodą Chow i Liu.25. Różnice między grupami oceniano za pomocą dwustronnego testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera dla danych kategorycznych i testu t-Studenta dla danych ciągłych. Względne ryzyko i 95-procentowy przedział ufności zostały obliczone dla pomiarów wyników. Różnice w ilościowych wynikach angiograficznych w czasie obserwacji pomiędzy dwiema badanymi grupami oceniano również po dostosowaniu do wyjściowej charakterystyki za pomocą wielorakiej analizy regresji liniowej (ciągłe zmienne zależne) lub wielokrotnej analizy regresji logistycznej (dychotomiczne zmienne zależne). Wszystkie wartości P były dwustronne, a wartość P mniejszą niż 0,05 uważano za wskazującą na istotność statystyczną. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów i zmian. Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka proceduralna. Łącznie 250 pacjentów zostało włączonych do badania i losowo przydzielonych do otrzymania stentu paklitakselowego lub stentu syrolimus. Tabela przedstawia wyjściową charakterystykę demograficzną, kliniczną i angiograficzną badanej populacji. Charakterystykę postępowania przedstawiono w Tabeli 2. Wszczepienie losowo przydzielonego stentu było skuteczne u wszystkich pacjentów. U 12,0% pacjentów leczono więcej niż jedną zmianę. Wystąpił tylko jeden przypadek zakrzepicy we wczesnym stadium: u jednego pacjenta w grupie stosującej paklitaksel i stent, stent został zatkany pięć godzin po procedurze indeksowania.
Wyniki angiograficzne
Dalszą angiografię wykonano u 103 pacjentów (82,4%) w grupie stosującej paklitaksel i 102 pacjentów (81,6%) w grupie otrzymującej syrolimus-stent. Pacjenci, którzy nie poddali się dalszej angiografii, nie różniły się istotnie od tych, którzy wystąpili w odniesieniu do podstawowych cech przedstawionych w Tabeli 1. Pięciu z 22 pacjentów, którzy nie poddali się dalszej angiografii w grupie stosującej paklitaksel, zmarło podczas 9-miesięczny okres obserwacji, podobnie jak 4 z 23 takich pacjentów w grupie otrzymującej syrolimus-stent. Nie zaobserwowano żadnych innych działań niepożądanych u tych pacjentów i żadne z nich nie wymagało ponownej hospitalizacji podczas obserwacji.
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki ilościowej analizy angiograficznej po monitorowaniu. Rysunek 1. Ryc. 1. Skumulowany wskaźnik późnego opóźnienia światła w odcinku po angiografii kontrolnej. Późną utratę światła zdefiniowano jako różnicę między minimalną średnicą światła na końcu procedury i minimalną średnicą światła podczas obserwacji.
Ryc. 2. Ryc. 2. Skumulowane wskaźniki zwężenia w obrębie segmentu w angiografii kontrolnej. Stopień zwężenia zdefiniowano jako różnicę między średnicą odniesienia a minimalną średnicą światła, podzieloną przez średnicę odniesienia i pomnożoną przez 100.
Mediana czasu obserwacji angiograficznej wynosiła 196 dni (10 i 90 percentyle, 92 i 236) w grupie stosującej paklitaksel i 196 dni (10 i 90 percentyle, 91 i 238) w grupie otrzymującej syrolimus (P = 0,94). )
[patrz też: zielona pszenica tabletki, nfz katowice sanatoria, apteka internetowa leki na receptę ]
[przypisy: korona protetyczna cena, dofinansowanie do aparatu słuchowego, olx świebodzice ]