Połączenie genów powodujących rodzinne stwardnienie zanikowe boczne z chromosomem 21 i dowody na heterogeniczność w locie genetycznym ad

Dokumentację medyczną, w tym raporty z sekcji zwłok (jeśli są dostępne), wykorzystano do ustalenia diagnozy u martwych członków rodziny. Analiza markera DNA
DNA ekstrahowano z limfoblastów, fibroblastów, pełnej krwi lub zamrożonej tkanki autopsyjnej zgodnie z poprzednio opublikowanymi protokołami.12 Próbki DNA od 5 do 15 .g trawiono endonukleazami DNA, rozdzielono w 1% żelach agarozowych przez elektroforezę, przeniesiono na membrany z membraną nylonową. i hybrydyzowano z znakowanymi radioaktywnie sondami DNA zgodnie z wcześniej opisanymi metodami. 12 Paski autoradiograficzne oceniano wizualnie pod kątem markerów alleli. Informacje o markerach i rodowodach zostały wprowadzone do plików komputerowych w celu analizy.
Analiza sprzężeń
Podprogramy MLINK13 i LINKMAP13 programu komputerowego LINKAGE13 (wersja 4.9) wykorzystano do obliczenia prawdopodobieństwa za lub przeciw łączeniu markerów DNA z locus dla rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego. Dowody na związek wyrażane są jako liczba lod14 (log10 szansy na powiązanie); wynik lod wynoszący 3 lub więcej uważa się za znaczący, jeśli chodzi o prawdopodobieństwo sprzężenia, a wynik punktowy wynoszący -2 lub mniejszy – znaczące prawdopodobieństwo braku powiązania. Podprogram MLINK został użyty do obliczenia parami wyników lod między każdym markerem DNA a locus choroby, a podprogram LINKMAP został użyty do obliczenia punktacji 4-punktowej wielopunktowej jod. Przedział ufności dla frakcji rekombinacyjnej (.) przy maksymalnym ilorazie lod został obliczony przez odjęcie lodowej jednostki od maksymalnego wyniku lod (z) .15 Częstotliwości alleli markerów DNA i frakcji rekombinacji międzyznakującej (dystans genetyczny) użytych w analizy zostały uzyskane z opublikowanych źródeł.16, 17 Równe frakcje rekombinacyjne zostały użyte dla mężczyzn i kobiet. Ponieważ niektóre haplotypy dla złożonych markerów D21S1 / S11 i D21S52 występują częściej niż inne, w analizach użyto znanych wartości nierównowagi.18 Częstości alleli uzyskane z badania niepowiązanych członków rodzin nie różniły się istotnie od opublikowanych częstotliwości . Gdy dostępne były wystarczające dane na temat genotypów małżonków i dzieci, genotypy zmarłych członków, o których wiadomo, że zostały dotknięte chorobą, zostały wywiedzione z ich potomstwa. Prawdopodobieństwo odziedziczenia choroby przypisano członkom ryzyka na podstawie krzywej wieku początkowego obliczonej na podstawie danych dotyczących 79 chorych członków. Wiek początkowy zdefiniowano w odniesieniu do pierwszego objawu klinicznego. Używając średniego wieku na początku dotkniętych członków, skonstruowaliśmy normalny rozkład wieku na początku. Penetracja genu dla rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego została oszacowana na 90 procent w wieku 70 lat.
Analiza heterogeniczności
Fenotypowo jednorodne zaburzenia mogą być spowodowane wadami genetycznymi w różnych genach. Testy statystyczne mogą czasami identyfikować taką heterogenność genetyczną, nawet jeśli brakuje dowodów klinicznych lub biochemicznych na heterogeniczność. Testy takie są szczególnie cenne, gdy dane z wielu rodzin są badane w celu ustalenia powiązania. Do wykonania tych obliczeń użyliśmy programu komputerowego HOMOG (wersja 2.5) 14.
Wyniki
Ponad 100 markerów polimorficznych badano pod kątem powiązania z rodzinnym stwardnieniem zanikowym bocznym, co doprowadziło do wykluczenia wielu regionów genomu12; jednakże uzyskano kilka średnio pozytywnych punktów lod dla markerów chromosomu 21. 19, 20 Dalsze badanie tych markerów przeprowadzono na pełnym zestawie danych dotyczących 23 rodzajów.
Tabela 1
[więcej w: apteka internetowa leki na receptę, korekcja laserowa wzroku, neurolog ostrołęka ]