Połączenie genów powodujących rodzinne stwardnienie zanikowe boczne z chromosomem 21 i dowody na heterogeniczność w locie genetycznym cd

Wyniki testu Pairwise Lod dla rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego, według miejsca chromosomu. Ryc. 1. Ryc. 1. Analiza sprzężeń wielopunktowych rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego i trzech markerów chromosomowych 21 (D21S1 / S11, APP i D21S58) obejmujących 21q21.1 do q22,3. Maksymalny punkt lodowy wynoszący 5,03, uzyskany w odległości 10 mM telomeru od D21S58, jest wskazywany przez strzałkę. Rysunek 2. Rysunek 2. Kosegregacja markerów chromosomu 21 z rodzinnym stwardnieniem zanikowym bocznym w jednym rodowodzie (z płcią i liczbą zmienioną w celu zachowania poufności). Markery koagregujące z zaburzeniem są zapakowane w pudełka. Haplotypy w najstarszym pokoleniu (w nawiasie) zostały wywnioskowane, zakładając brak crossoverów w następnym pokoleniu. Haplotyp dla każdego członka pokazano w następującej kolejności (od góry do dołu): D21S52 (A, B, D), D21S1 / D21S11 (A, B, C, D), APP (allel: 1, 2), i D21S58 (allel: 1,2).
Członkowie rodziny męskiej są reprezentowani przez kwadraty, członkowie płci żeńskiej przez koła, członkowie każdej płci przez diamenty i martwi członkowie rodziny za pomocą symboli z przekątnymi; członkowie z rodzinnym stwardnieniem zanikowym bocznym są reprezentowani przez stałe symbole.
Pozytywne wyniki dla jod otrzymano w dwupunktowych analizach sprzężeń dla każdego z czterech markerów DNA chromosomu 21 – D21S52, D21S1 / S11, APP (białko prekursorowe amyloidu) i D21S58 – oraz locus dla rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego (Tabela 1). ). Najwyższy wynik lodowy, 2,89 przy frakcji rekombinacyjnej (.) wynoszącej 0,15 uzyskanej z D21S1 / S11, nie był wystarczająco wysoki, aby udowodnić wiązanie (liczba punktów lodowych .3). Dlatego wykorzystaliśmy analizę wielopunktową13 do zbadania sprzężenia zaburzenia z tym zestawem tandemowo połączonych markerów chromosomu 21 (D21S52, D21S1 / S11, APP i D21S58). Ta jednoczesna analiza zmaksymalizowała informacje możliwe do uzyskania z zestawu danych. Wyniki analizy wielopunktowej wykazały sprzężenie locus dla rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego z chromosomem 21q (ryc. 1). Maksymalny punkt lod wynoszący 5,03 otrzymano 10 centymorganów (cM) dystalnie (telomer) do D21S58. Najwyższy wynik dla jednej rodziny wynosił 2,58. Analizowano również zachodzącą na siebie mapę wielopunktową z D21S52, D21S1 / S11 i APP (dane nie przedstawione), a uzyskano wynik punktowy lod dający 3,66 11 cM dystalnie do APP. Aby ocenić wpływ krzywej wiekowej na analizę, przesunęliśmy średni wiek początkowy w górę o 20 lat, co zmniejszyło szczytową liczbę punktów lodowych do 2,82. Wynik ten wskazuje, że znaczna część danych dotyczących powiązań pochodzi od członków starszych i zagrożonych, ale nienaruszonych. Przykład kosegregacji rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego z markerami chromosomu 21 przedstawiono na rycinie 2.
Badanie swoistej dla rodziny oceny lod wykazało, że większość pozytywnych informacji o sprzężeniu pochodzi z podgrupy rodzin. W związku z tym użyliśmy programu HOMOG14 do przetestowania hipotezy zerowej, że wszystkie rodziny w naszym zestawie danych miały połączenie z chromosomem 21 (test na homogenność). Prawdopodobieństwo heterogeniczności zbliżyło się do istotności statystycznej (P = 0,06) w analizie danych dotyczących wiązania dla D21S58, markera DNA najbliżej związanego z locus dla rodzinnego stwardnienia zanikowego bocznego
[więcej w: mica w kosmetykach, gabinet rehabilitacji kraków, elucja ]