Porównanie trzech płynów do resuscytacji w zespole szoku dengi cd

Badania patofizjologiczne wskazują, że występuje preferencyjny wyciek względnie małych białek osocza (np. Albuminy) w porównaniu z większymi cząsteczkami (np. IgG), 14 co sugeruje, że resuscytacja za pomocą preparatów koloidalnych o większych masach cząsteczkowych może oferować korzyści terapeutyczne. Próbując zoptymalizować zarządzanie i rozwiązać niektóre z tych nierozwiązanych problemów, przeprowadziliśmy próbę porównującą trzy płyny resuscytacyjne, krystaloid i dwa syntetyczne koloidy, do podstawowej resuscytacji dzieci z zespołem szoku dengi. Ponieważ nasz oddział intensywnej terapii pediatrycznej stale osiąga współczynnik umieralności poniżej 1% dla zespołu szoku dengi, wiele tysięcy dzieci musiałoby zostać zapisanych, aby zbadać wpływ na śmiertelność. Zamiast tego zastosowaliśmy ustalony format podstawowej resuscytacji WHO z początkowym wlewem określonej objętości płynu, a następnie, w razie potrzeby, koloidem ratunkowym, i przetestowaliśmy hipotezę, że nie ma różnicy w wymogu leczenia koloidem ratunkowym po początkowej resuscytacji. z mleczanem Ringera, 6 procentami dekstranu 70 lub 6 procentami hydroksyetyloskrobi (każda w ilości 25 ml na kilogram masy ciała) wśród wietnamskich dzieci z syndromem szoku dengi.
Metody
Projekt badania
Badanie było jednoośrodkowym, randomizowanym, podwójnie ślepym porównaniem izotonicznego roztworu krystaloidu (mleczan Ringera) i dwóch izotonicznych roztworów koloidalnych (6% dekstranu 70 [dekstranu] i 6% hydroksyetyloskrobi 200 / 0,5 [skrobia]) w nagłych wypadkach reanimacja dzieci z zespołem szoku dengi. Dzieci były stratyfikowane zgodnie z ciśnieniem pulsu przy przyjęciu, wskaźnikiem ciężkości wycieku naczyniowego.13 Żadne dzieci w grupie z ciężkim wstrząsem nie otrzymały krystaloidu z powodu obaw o potencjalny rozwój krytycznego przeciążenia płynem bez dostępu do zaawansowanego wspomagania oddychania . Badanie przeprowadzono na oddziale intensywnej opieki pediatrycznej w Szpitalu Chorób Tropikalnych w Ho Chi Minh w Wietnamie. Komisja ds. Etyki i nauki w szpitalu zatwierdziła protokół.
Badanie populacji i metod klinicznych
Dzieci w wieku od 2 do 15 lat zgłaszające się bezpośrednio do szpitala z zespołem klinicznym denga szoku kwalifikowały się do rejestracji pod warunkiem, że rodzic lub opiekun wyraził pisemną świadomą zgodę. Wytyczne WHO zostały wykorzystane do rozpoznania zespołu szoku wywołanego przez dengę. W zapisach z badań zarejestrowano dane demograficzne, historię i wyniki badań, a także uzyskano cytrynowane próbki osocza do badań przesiewowych w kierunku krzepnięcia i próbki surowicy do diagnozy dengi. Pacjenci byli zapisani do jednej z dwóch grup zgodnie z ciśnieniem tętna przy przyjęciu. Dzieci z umiarkowanym nasileniem wstrząsów (ciśnienie tętna,> 10 i . 20 mm Hg) stanowiły grupę i były losowo przydzielane do otrzymywania mleczanu Ringera, dekstranu lub skrobi. Grupa 2 składała się z osób z poważnym wstrząsem (ciśnienie pulsu, .10 mm Hg); dzieci te losowo przydzielono do otrzymywania dekstranu lub skrobi. Każde dziecko otrzymało 15 ml na kilogram masy ciała przydzielonego płynu w okresie jednej godziny, a następnie 10 ml na kilogram w ciągu drugiej godziny.
Przydział leczenia został wcześniej określony przy użyciu liczb losowych wygenerowanych komputerowo
[hasła pokrewne: spitaderm karta charakterystyki, gabinet rehabilitacji kraków, wrastający paznokieć warszawa ]
[więcej w: apteka internetowa leki na receptę, korekcja laserowa wzroku, leczenie przerzutów do kości ]