Porównanie trzech płynów do resuscytacji w zespole szoku dengi czesc 4

Aby zapewnić ukrycie prerandomizacji, jak również zaślepienie, opakowania lecznicze zawierające trzy 500-ml butelki badanego płynu, zapieczętowane w specjalnie przygotowanych kartonowych pojemnikach i oznaczone tylko numerem badania, zostały dostarczone na oddział każdemu pacjentowi. Pakiety lecznicze dla co najmniej pięciu kolejnych pacjentów w każdej grupie dotkliwości były trzymane na oddziale w dowolnym czasie. Zarówno wygenerowany komputerowo proces randomizacji, jak i przygotowanie pakietów terapeutycznych zostały przeprowadzone przez niezależny personel badawczy nie zajmujący się opieką kliniczną. Zapieczętowana koperta zawierająca tożsamość badanego płynu została dołączona do pliku badań dla każdego dziecka w nagłym przypadku. Po wlewie badanego płynu dzieci otrzymywały standardowy schemat mleczanu Ringera, który obejmował redukcję w określonych odstępach czasu do poziomu podtrzymującego po ośmiu godzinach. Puls, ciśnienie krwi i peryferyjną perfuzję monitorowano co najmniej co godzinę, aż były stabilne przez minimum 24 godziny, a następnie co 4 godziny aż do wypisu. Kapilarny hematokryt mierzono w punkcie wyjściowym, 2 i 6 godzin po wejściu do badania, a następnie co około 12 godzin lub w przypadku pogorszenia się układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowe próbki z cytrynianowym osoczem do badań przesiewowych w kierunku krzepnięcia uzyskano w dniach 2 i 4 badania, razem z drugą próbką surowicy do badań serologicznych w kierunku zakażenia dengi przy wypisie. Badanie ultrasonograficzne klatki piersiowej i brzucha zostało przeprowadzone w dniu badania 3 przez jednego z dwóch przeszkolonych obserwatorów przy użyciu standardowego protokołu pomiaru głębokości dowolnego płynu opłucnowego i oceny nasilenia wodobrzusza.
Pacjenci, u których stan układu sercowo-naczyniowego nie poprawił się po podaniu płynu badanego (tj. Ci, którzy dalej zwężali się lub brak odpowiedzi w ciśnieniu tętna, wraz z uporczywym lub pogarszającym się zatrzymaniem obwodowym, wzrastającym hematokrytem lub obiema) otrzymali infuzje od 5 do 10 ml za kilogram koloidu ratunkowego (zazwyczaj dekstran) według uznania klinicysty. Podobnie, jeśli po początkowej pozytywnej odpowiedzi, ciśnienie tętna następnie zmniejszy się ponownie do 20 mm Hg lub mniej z obwodowym skurczem naczyń, można podać wzrost hematokrytu lub oba, koloid ratunkowy. Nie było możliwe ustalenie bezwzględnych kryteriów stosowania koloidu ratunkowego, ale ta sama podstawowa grupa klinicystów była odpowiedzialna za opiekę nad pacjentem podczas całego badania, a ogólna polityka jednostki intensywnej terapii pediatrycznej do interwencji po początkowej resuscytacji jest konserwatywna. Pacjenci otrzymywali inotropy, transfuzje krwi, diuretyki i inne terapie według uznania leczącego klinicysty.
Procedury laboratoryjne
Rozpoznanie infekcji dengi wykonano przy użyciu zestawu do oznaczania immunoglobulin Dengue Duo IgM i zestawu immunoglobulin wychwytujących IgG (PanBio) na sparowanych próbkach surowicy. Przeprowadzono skrining koagulacyjny przy użyciu zestawów uzyskanych z Diagnostica Stago; testy obejmowały te dotyczące czasu protrombinowego, czasu aktywowanej częściowej tromboplastyny i poziomu fibrynogenu oraz półilościowe oznaczenie produktów degradacji fibryny. Do analizy włączono jedynie wyniki próbek rozdzielonych w ciągu 12 godzin od nakłucia żyły i bez widocznej hemolizy lub tworzenia się skrzepów.
Mierniki rezultatu
Podstawową miarą wyniku była konieczność dodatkowej interwencji koloidem ratunkowym w dowolnym momencie po wlewie badanego płynu
[patrz też: olx trzebiatów, spitaderm karta charakterystyki, dofinansowanie do aparatu słuchowego ]
[hasła pokrewne: olx trzebiatów, internista prywatnie wrocław, mica w kosmetykach ]