Wyleczenie stygmatu – granice dostępu antyretrowirusowego

Po fizycznym obezwładnieniu ich chorobą wiele osób z zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) lub AIDS znalazło nowe życie dzięki rosnącej dostępności leków przeciwretrowirusowych. Ale dla wielu pacjentów w krajach Afryki Subsaharyjskiej, niszczące efekty fizyczne zostały zastąpione przez wyniszczające warunki psychologiczne: izolację społeczną i potępienie ich rodziny, przyjaciół i społeczeństwa. Spotkałem Amę w Oddziale Fizyków Korle Bu Teaching Hospital, kliniki HIV-AIDS w Akrze w Ghanie, gdzie poszedłem przeprowadzić wywiad z pacjentami na temat ich doświadczeń przyjmujących leki przeciwretrowirusowe. Zarażona, a następnie porzucona przez swojego męża kilka lat wcześniej, Ama zmagała się teraz, by utrzymać siebie i swoją czteroletnią córkę Abenę sporadycznymi dorywczymi pracami i sporadycznymi racjami żywnościowymi z grupy wsparcia w klinice.
Mimo że została adoptowana przez rodzinę, Ama i jej córka, która jest nosicielka wirusa HIV, znalazły się w pojedynczej ciasnej sali na rogu domu rodzinnego, zabronionej przez jej krewnych nawet w kuchni – bolesne odbicie pogląd jej społeczeństwa na ludzi zakażonych wirusem HIV.
Chociaż Ama obawiała się nieco o swoje zdrowie, troska o Abenę i akceptacja jej rodziny pozostały jej główną troską. Jej oderwanie od krewnych bardzo ją bolało – być może bardziej niż diagnoza zakażenia wirusem HIV. Chciała akceptacji od swojej rodziny i chciała, aby Abena znała swoich dziadków, wujków i ciotki, a także by byli przez nich rozpieszczani i kochani.
Obawy Ama zostały powtórzone przez wielu innych pacjentów podczas mojego pobytu w jednostce Fevers. Spotkałem niekończący się powiew nieprzyjemnych i irytujących pytań: dlaczego moja rodzina mnie opuściła. Kto wyjdzie za mnie. Jak mogę mieć dziecko.
W wielu społeczeństwach stygmat związany z zakażeniem HIV może oznaczać odrzucenie przez rodzinę, przyjaciół i większą społeczność. Znalezienie potencjalnego partnera staje się prawie niemożliwym zadaniem, zwykle wykonalnym tylko wtedy, gdy status HIV pozostaje nieujawniony. Perspektywa rodzenia i wychowywania dzieci wydaje się beznadziejnym marzeniem dla tych, którzy nie chcą skorzystać z możliwości zarażenia swoich dzieci.
W Ghanie, gdzie życie toczy się wokół jednostki rodzinnej, a dzieci są cenione, wielu pacjentów uważało, że ich życie było niepełne lub puste. Mimo że mogą uzyskać siłę i wigor po podaniu leków przeciwretrowirusowych, aspekty życia, które wielu pacjentów najbardziej cenią, pozostają nieuchwytne; niezdolni do uczestnictwa w społecznych i kulturalnych rytuałach swojej społeczności, czuli się zawiedzeni i rozczarowani. Antyretrowirusy nie były przecież remedium na wszystkie ich problemy.
Taka izolacja niewątpliwie komplikuje kliniczną troskę i zdrowie pacjentów. Wiadomo, że stresory psychospołeczne pogarszają wyniki zdrowotne, a brak odpowiedniego wsparcia społecznego może prowadzić do mniejszego przestrzegania zaleceń lekarskich i może narażać pacjentów na ryzyko depresji. Niestety, w klinikach, w których codziennie spotyka się ponad 100 pacjentów, rzadko zdarza się poradzić sobie z tymi ważnymi kwestiami.
Walka ze stygmatyzmem stanowi wyzwanie, ponieważ często opiera się na głęboko zakorzenionych przekonaniach społecznych i kulturowych Jeśli jednak nie zostanie ono skierowane z odpowiednią edukacją, nadal będzie mieć daleko idące i destrukcyjne skutki. Jak sama Ama zdawała sobie sprawę, leki antyretrowirusowe mogą utrzymać ją w dobrej kondycji, ale ostatecznie opiekowała się córką i spotykała z rodziną, która utrzyma ją w całości.
(Nazwy i dane identyfikacyjne zostały zmienione w celu ochrony prywatności pacjenta).
Author Affiliations
Dr Blackstock jest stażystą w programie podstawowej opieki zdrowotnej i medycyny społecznej w Montefiore Medical Center w Nowym Jorku.

Powołując się na artykuły (6)
Zamknij Cytowanie artykułów
[więcej w: leczenie przerzutów do kości, olx trzebiatów, mica w kosmetykach ]
[podobne: olx trzebiatów, internista prywatnie wrocław, mica w kosmetykach ]